از این پیاده روی باریک همیشه بوی تازه ی باغ می آید.  بوی شب های عمیق قدم زدن و رسیدن تا کنار پل فلزی. بوی سیگار که از کنار انگشت ها و زاویه ی بینی بالا می رود و در فرهای سیاه موهام  می پیچید. هوس داغ بوسه می افتدبه جانم. تا از آن سوی رودخانه خشک کارگرها هورا بکشند و برای مان دست تکان دهند... 

 

 

 

 

 

تعدادافرادبازدید کننده. /body>