زادگاه من تبعيدگاهی است در جزيره فارور. زمانی که من با چراغی از تاريکی در راه می ايستم و روزگار رفته را توی باغچه ی کوچک کنار پاسگاه می کارم. و تنها مانوس من ستاره های آسمانند و رویای همیشه گی پری. که زمانی از دل آبی دریا پا به ماسه های ساحل بگذارد و مرا غرق در بی نیازی کند.
نوشته شده توسط هادی بهروز در 86/10/26 ساعت 2:11 | لینک ثابت |

